ziLaη's profileєשเภค ๔ılє๓ıภ ๒ย ๒єlค รє...PhotosBlogGuestbookMore  |  Tools Help |
єשเภค ๔ılє๓ıภ ๒ย ๒єlค รєгє๓ıภкιмι уüяєктєη ѕєν∂ιуѕєм уüяєğιηι вαşкαѕıηα вöℓ/∂ü.. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
..!
Seni düsünmek güzel sey, ümitli sey, sarki söylemek istiyorum. ..! ... Yitik bir ezgisin sadece, Tüketilmiş ve düşmüş, gözden. Düşlerinde bir çocuk hıçkırır Gece camlara sürtünürken; Çünkü hiç bir kelebek Tek başına yaşayamaz sevdasını, Severken hiçbir böcek Hiç bir kuş yalnız değildir; Ölümdür yaşanan tek başına, Aşk iki kişiliktir. ..! Bir kadının eksik alışkanlıklarından dökülüyor zaman sırça hüzünler, saklı yol hikayeleri bulutlara çizilen haritalarda biten masal sesime dağılan yağmuru topluyorum gecenin yanlış yerinden başlıyor şarkılar ayaz sürüyor kirpiklerine şehrin kırık saçakları ne zaman yüzüne baksam bir uçurum açılıyor bağırıyorum sesine çarpıp geri dönüyor sesim bilmiyorum en çok hangi iklime yakıştığımı göçebe bir yanılgıyım kimse beni konuşmuyor beklemekle bitiyor gitmek diye başladığım her şey öyle yenik bir hikaye, imlası bozuk bir aşk anımsadıkça siliniyor yüzler, bir ünlem yalnızlık gereklilik kipinde sürüyor hayat aslından daha anlamlı duruyor gölge anlamıyorum bir gelincik kaç rüzgar sığdırır ömrüne... ..! Elif karanlıkta oturuyordu. Bir Be bulsa, açılacaktı yolu. Ama sırdı Be. Elif sırrın varlığını bile bilmiyordu. Oysa gelmesi gerekiyordu Be'nin... Gelmesi ve ayağına düşmesi Elif'in.. ..! ... bana senden bir haller oluyor dedim ya! oluyor işte bu günler daha hızlı adımlıyorum acaba diyorum aklında mıyım hâlâ? yağmur yağdığında ıslanır mı baktıkların? ..! Tenim bilse de yokluğun hakikatini, ruhum hiçbir şeyi kabul etmiyor. Aldanmaya devam… Bu elbette tek kişilik bir aldanmadır. Ten bilse de sevgilinin gittiğini, ruh bilmez. Ten, kırışır. Eskir. Kederlenir. Bilgi edinir. Ruhsa, oyuna daldığı için karnı asla acıkmayan bir çocuk gibidir. O, çocukluğunu ve sevip de takılı kaldığı suretleri, he zaman sadakatle ve coşkuyla, sanki hiç gitmemişler gibi bekleyecektir. Meleklere kalsınlar! Tüm içimden gidenler… Sibel Eraslan ..!
Ey, Gözleri Düş Rengi..!
Ne söylersen onu yapıyorum elimde değil verdiğin güle rüzgârların eğilip kulağıma fısıldadıkları oluyor söylediklerin bir bulut gelir hani kanatları yağmur rengidir Gülseli İnal ..!
Hoş geldin! Kesilmiş bir kol gibi omuz başımızdaydı boşluğun... Hoş geldin! Ayrılık uzun sürdü. Özledik. Gözledik... Hoş geldin! Biz bıraktığın gibiyiz. Ustalaştık biraz daha taşı kırmakta, dostu düşmandan ayırmakta... Hoş geldin. Yerin hazır. Hoş geldin. Dinleyip diyecek çok. Fakat uzun söze vaktimiz yok. YÜRÜYELİM..... NAZIM HİKMET ..!
..!
..! Körlüğümü Kör Eden Gece! Ne Düşerki Payıma Zifir Sessizliğinde? Yâr yardı yüreğimi, ben; sen kanadım… Züleyha’lığa Mecnun Firavunlar "gayri sadık" damgası vurup kendi hayatımın gözlerinden düşürürken beni; ben senin gözlerinde ne çok büyüdüğümün bilincinde değildim elbet… Ebedi aşksızlığa müebbet kararı vurulsada tek celsede boynuma,ben; kendi hükmümü kendim yazdım alnıma… Sen, seninle körelttiğim gözlerime martı leşleri sundun, günaydınları hiç olmayan sabahlarımı aydınlatmak adına… Şimdilerde bana bıraktığın yalancı yarlara yalan yaralar kanatıyorum… Baykuşları barındırdığım gözlerim o kadar kördü ki; geceyi utandırdı siyahı… Şimdi… Şimdi gözlerim bana kalsın yâr bütün körlüğüyle…! Bak! Yokluğunla büyüttüm ben bu zifiri yalnızlığı… Hıçkırıklarını boğdum ölümün, karşı yakası hiç olmayan denizlerde… Oysa ben ne Yusuf kadar aşktım, ne Züleyha kadar aşık… Gittin! Beli bükük bıraktın zamanı… Bu cinayeti ben işledim… Adın damladı Kabil’in katil gözlerinden damlayan, pişmanlık yüklü kanla aşka… Öyle ya… Ben aşkı Züleyha’ya bıraktım!… Mecnun’un çöllerine gömdüm aşkı… ..! |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
\"єу ız∂ıяαρ, αηℓα∂ıм кι нєя şєу ѕєηιηℓє
ѕєη нαкк\'α gι∂єη уσℓℓαя∂α νυѕℓαтα νєѕιℓє..\"
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
__________________________________________
Yağmurlar vuruyor pencereme… Işığı bitti o güzel günün. Soğuk bir akşam; gerçekte bir bahar akşamı olmasına rağmen; başlıyor… Hafif bir melodi geliyor kulağıma… Ah! Bu en sevdiğim şarkının melodisi… Bana yaşamayı anlatan şarkının melodisi... Kırılmış, parçalanmış hayallerimi düşünüyorum büyüleyici ezgiler içinde… Ne kadar güzel ve masumcaydılar... İçimde fırtınalar koparırlardı… Sessiz çığlıklarıma, haykırışlarıma engel olurlardı… Her düşen yağmur damlası gözyaşlarımla yüreğimi delip geçiyor… Son yok oluşuma aldırmadan gelip geçiyorsun hayatımdan... Çaresiz saatler… Zaman acı veriyor, yıkıp geçiyor tutkularımı… Boğazım düğüm düğüm oluyor… Ve sen en sevdiğim olan sen, beni yıkıp geçiyorsun… Umutlarım yıpranmış, güneş yok, ezgiler kanatıyor yüreğimi…
______________________________________________
Sensizlik...
Her tarafımda yokluk esiyor; ya da bana öyle geliyor.
Yürüyorum...
Nerelerden geçiyorum inan hiç bilmiyorum. Yanlış bir kaldırım taşına basıyorum, sendeliyorum. İçimde bir yer, beni sana doğru çekiyor; ya da bana öyle geliyor...
Bir yağmur damlası daha düşüyor kirpiğimin ucuna, seni damlıyorum.
Yüreğimin derinine bir ezgi düşüyor, darmadağın oluyorum ;
bütün harflerim sende çoğalıyor... “sevgilim,” diyorsun, “bedenimin ruhu,”Sızıma sızın değiyor; o ezgi “ayrılamam,” diye ağlıyor. Ya da yağmura öyle geliyor...
Mevsimin sert soğuğunda karışıyor, avuçlarının masum sıcaklığı. Sen bana yağmur olup karışıyorsun, ben seni damlıyorum...
Ayrı yollar da dağılmayı bekleyen kalabalıkta içimde bir fısıltı duyuyorum, “ seni seviyorum.” Ya da aşka öyle geliyor...
Her yağmur da , seni damlıyorum. gözlerinde bulunuyorum... ya da öyle işte!.. 
TUT ELLERİMDEN
Sırat’tan incedir sevda köprüsü
Beraber geçelim tut ellerimden.
Niyet ak güvercin, vuslat gökyüzü
Beraber uçalım tut ellerimden
Gönüldeki birlik kalkandır dışa
Aldırma ayaza, yele, yağışa
Giden ilkbahara, gelecek kışa
Beraber göçelim tut ellerimden.
Birleşmek üzredir şafakla gurûp
Korku beklenilmez kapıda durup
İster zehir olsun, isterse şurup
Beraber içelim tut ellerimden.
Çağır hayallerin en ötesini
Yakından duyarsın aşkın sesini
Sonsuz mutluluğun penceresini
Beraber açalım tut ellerimden.
Hatırla kaybolan hatıraları
Elmastan ışıklı, altundan sarı
Zaman tortusundan işte onları
Beraber seçelim tut ellerimden.
Şüphe “başlangıç”tır, karar “nihayet”
Zamanı zamana etme şikayet
Kaçmak kurtuluştur diyorsan şayet
Beraber kaçalım tut ellerimden.
BiR TEBESSÜM HiKAYESi
Küçük kiz,hüzünlü bir yabanciya gülümsedi. Bu gülümseme adamin
kendisini daha iyi hissetmesine sebep oldu. Bu hava icinde yakin
geçmiste kendisine yardim eden bir dosta tesekkür etmedigini
hatirladi.Hemen bir not yazdi,yolladi.
Arkadasi bu tesekkürden o kadar keyiflendi ki,her ögle yemek yedigi
lokantada garson kiza yüklü bir bahsis birakti. Garson kiz ilk defa
böyle bir bahsis aliyordu.Aksam eve giderken,kazandigi paranin bir
parçasini her zaman köse basinda oturan fakir adamin sapkasina birakti.
Adam öyle ama öyle minnettar oldu ki...iki gündür bogazindan asagi
lokma geçmemisti. Karnini ilk defa doyurduktan sonra,bir apartman
bodrumundaki tek odasinin yolunu islik çalarak tuttu. Öyle neseliydi
ki, bir saçak altinda titreyen köpek yavrusunu görünce,kucagina
aliverdi.
Küçük köpek gecenin sogugundan kurtuldugu için mutluydu. Sicak odada
sabaha kadar kosusturdu.Gece yarisindan sonra apartmani dumanlar
sardi.Bir yangin basliyordu.Dumani koklayan köpek öyle bir havlamaya
basladi ki,önce fakir adam uyandi, sonra bütün apartman halki...
Anneler,babalar dumandan bogulmak üzere olan yavrularini kucaklayip,
ölümden kurtardilar ...
Bütün bunlarin hepsi,bes kurusluk bile maliyeti olmayan bir
tebessümün sonucuydu.
MUTLU BiR GÜLÜMSEYiSiN YERiNi HiÇ BiR TATLI SÖZ TUTAMAZ
Süzülün uçusun beni de beni de alın götürün
Bir okyanus ortasina ya da bir sel yanina
Kanat kanat yelken olup götürün beni kuslar
Bir dalganin içine ya da kör bir kuyuya
Sevda çok uzaklarda yildizlarin da ötesinde
Bilmem nasil yakalarim kuşlar kuşlar
Ya umutlar biterse
Gidemem gidemem gidemem o kadar uzaklara gidemem
Tek çarem sonsuzluga atın beni kuşlar
Yetisin nefesim bitiyor yetisin bana kuslar
Ya özgürlük adina ya da sevda hatirina
Bir dali kirik agacim söküp beni koparin
Bir deli orman içine birakin beni kuşlar
yol
yordam
bilmezdim
yollara düştüm
iz sürdüm
koyboldum
kendimi buldum
yol beni buldu
yol benden gitti
yol bana
yeni bir yol sundu
yine yollara düştüm
yollu oldum
kötüye çıktı adım
yine de hiç kendimi satmadım
yolsuz kaldım
yolsuzluk yapmadım
yoldan çıktım
yola düştüm yine
yol bana
hep yeni yollar sundu
her yolun sonuna kadar gittim
varsa uçurum sonunda
kendimi attım
her yol
yeni yolu getirdi
yollar
seni bana getirdi
yolun sonu yok
sonun yolu yok
yol yetim/
öksüz
yol betim/
bereketim
yol felaketim/
şenliğim
yol geleceğim
yola gelmeyeceğim...
_______________________________________________________________
Kırılmışlıklarımız var içimizde Bizden başka kimsenin daha iyi bilemeyeceği; Sevdalarımız var kıyıda köşede gizli saklı yaşadığımız Ama yine de umutlarımız var geleceğe dair Biliyoruz yaşadığımız hiçbir gün benzemeyecek birDiğerine Pişmanlıklarımız da olacak,keşkelerimiz de Öfkeleneceğiz belki sevdiğimize Olmadık sözler söyleyip inşallah sende diyeceğiz gününbirinde Bir zaman sonra geçecek öfkemiz Ve merak edip ne yaptığını Uzaktan bir selam göndereceğiz merhaba diye Her yaşadığımız kötü şeyin faturasını ona keserken Yavaş yavaş daha iyi anlayacağız Suçluyu sormamaya başlayacak kalbimiz Ve mecburiyetten gelen bir kabullenme olacak elimizdeki Bazen her şeye kendi açısından bakar insan elindeolmadan İşte biz o gün birde dönüp kendimize bakacağız Canımızı bir tek o mu yakmıştı Bu ilk miydi acaba Küçükken kanayan dizlerimizdi Şimdi ise yüreğimiz.
|
|
